Boottocht Ambon --> Banda Neira

7 januari 2019 - Bandaneira Pelni harbour, Indonesië

Op het terras van ons hotel.

Zondagavond zitten we bepakt en gezakt klaar voor ons vertrek. Om middernacht komt Glen - onze gids - vertellen dat de boot in elk geval twee uur vertraging heeft. We nemen nog een koekje en wat drinken en wachten....

Om 1 uur komt hij vertellen dat het wel drie uur zal worden. Het is i.v.m. het einde van de Kerstvakantie verschrikkelijk druk, en het lijkt hem niet raadzaam om in de haven te wachten. Uiteindelijk vertrekken we om twee uur. We komen aan in de haven... een pandemonium.

Later zal blijken dat er minstens 2500 mensen op de boot zitten / liggen / hangen, mét hun bagage van koffers, dozen, bundels met onduidelijke inhoud, en bovenal kinderen van allerlei leeftijden. Het is triest om te zien. 

Officieel is er op de boot plaats voor 250 personen per dek, er zijn 6 dekken... Ook het aantal reddingsboten is voor zo'n grote groep mensen natuurlijk veel te weinig, en reddingsvesten heb ik alleen in onze hut gezien.

Gegeneerd sluiten we ons op in de ons toegewezen hut. We zijn de enige blanken. 

Foto’s

3 Reacties

  1. Thijs van den Boom:
    8 januari 2019
    Wat een chaos .. gelukkig zijn jullie heelhuids van de boot.. moet niet denken aan de paniek die er bij een ongeluk zou ontstaan.
  2. Maria en Geert:
    8 januari 2019
    Hallo Els en Carel
    Ik liep wat achter betreft jullie verhalen.Vandaag er even ECHT voor gaan zitten. Wat zie ik prachtige foto's voorbij komen.Ik voel bijna de snot van de paling!!Bij het zien van de havenfoto met de boot,EN........de de massa mensen bekroop me een beklemmend gevoel.Superblij ben ik dan met de melding dat jullie weer goed gearriveerd zijn op de plaats van bestemming!
    Geniet van elke dag,hoe verrassend ook! Maria Xx
  3. Petra:
    9 januari 2019
    Jullie zijn helden om je op zo'n overvolle boot te begeven. Ik zou direct aan kapseizen denken. Maar ik begrijp wel dat je geen andere keuze hebt als je ergens wilt komen.
    Hartelijke groet,
    Petra.

Jouw reactie